چاپ این خبر
کد خبر : 4546
۷:۰۰ ب.ظ - یکشنبه ۱۳۹۲/۰۹/۲۴

نگرانی های یک مادر: بچه من، فرزند رسانه!

فرزندانی که در چند دهه قبل بیشتر از والدین پیروی می کردند ولی حالا تلویزیون، کامپیوتر، اینترنت، ماهواره و… هرکدام جایگاهی بالاتر از پدر و مادر در تربیت آنها دارد؛ بچه های ما دلبسته و عاشق سینه چاک تکنولوژی روز دنیا شده اند…

حمیده حیدری

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی شهرستان خوانسار(چشمه سار) به نقل از صاحب نیوز، به عنوان یک مادر همانطور که شاهد رشد و بزرگ شدن فرزند خود هستم اما روز به روز نگرانی های جدیدی نیز بر نگرانی های قبلی اضافه می شود. حالا نوبت به رسانه است؛ دیگر سال هاست که رسانه به عامل تعیین کننده ای در نوع سبک زندگی مردم بدل گشته است به طوری که در بسیاری از مسائل زندگی مردم سعی می کنند مقلد بی قید و شرط رسانه باشند، پاسخ های رسانه ای را بعنوان مرجع عمل خود قرار داده مانند آنچه در فیلم ها و سریال ها و برنامه های تلویزیونی از نوع دیالوگ، لباس کارکترها، چیدمان صحنه ها، وسایل استفاده شده و… می بینند.
IMAGE634736335359983278

مردم تحت تاثیر تلویزیون، هر آنچه را که از آن بیرون می آید درست و منطقی تصور می کنند و پیروی از آن را بدون هیچ منع شرعی و قانونی می دانند.

الگوبرداری والدین از رسانه در تربیت فرزندان یکی از مهمترین جنبه های تأثیرگذاری رسانه هاست.

فرزندانی که در چند دهه قبل بیشتر از والدین پیروی می کردند ولی حالا تلویزیون، کامپیوتر، اینترنت، ماهواره و… هرکدام با توجه به گروه سنی فرزندان جایگاهی بالاتر از پدر و مادر در تربیت آنها دارد و در سال های اخیر که بچه های ما دلبسته و عاشق سینه چاک تکنولوژی روز دنیا شده اند، دیگر به تلویزیون نیز بعنوان یک پیرزن یا پیرمرد فرتوت و قدیمی نگاه می کنند.

تلویزیون دیگر آن جذابیت و دلگرمی سابق را ندارد، مثلا بچه های کوچکتر که جزو خردسالان محسوب می شوند به سی دی هایی که در بازار منتشر می شود از جمله سرودها و انیمیشن های شاد کودکانه علاقه مندند و کمی بزرگتر که می شوند دیگر نمی شود آنها را از پلی استیشن و تبلت و کامپیوتر و… دور کرد؛ هر روز که از مدرسه می آیند به جای اینکه بگویند امروز توی مدرسه چگونه گذشت و چه تکالیفی باید برای فردا انجام دهم و حتی بی آنکه به آشپزخانه بروند و سری به اجاق و دیگ بیندازند که ببینند چه نهاری در انتظار آنهاست، فورا می گویند تبلت کجاست؟ و…

images-33

کمی که بزرگتر می شوند و پا به نوجوانی می گذارند دیگر این چیزها برای آنها راضی کننده نیست و مدام به جان پدر و مادر غر می زنند که این تلویزیون هیچ چیز ندارد و خواستار وسیله هایی هستند که ارتباطات آنها را در سطح جهانی! تضمین می کند و جواب نیازهای دوران جوانی را در این امکانات جستجو می کنند.

پس وای به حال این روزگار با این نسل های پر هیجان و مغزهایی که مملو شده از تفکرات پیچیده و عاریتی؛ نسل هایی که باید پس از پشت سر گذاشتن مراحل مختلف زندگی با درس هایی که از بازی های رایانه ای و فیلم های هالیوودی گرفته اند به سراغ تشکیل کانون پر مهری به نام خانواده بروند.

آیا می شود با این همه تکنولوژی پر پیچ و خم کانون خانواده را در اندک لحظات با هم بودن گرم کرد؟

چه مدینه فاضله ای خواهد شد آنجا که آنچه را که باید به عرصه نمایش دربیاید از طریق رسانه به صورت کاملا حرفه ای، دلسوزانه و هدفمند عرضه شود تا رسانه هیزمی باشد که تنور گرم خانواده را گرم کند.

اضافه کردن دیدگاه جدید

جدیدترین ها