چاپ این خبر
کد خبر : 63648
۲:۰۰ ب.ظ - چهارشنبه ۱۳۹۵/۰۸/۲۶
%d8%aa%d8%b1%d8%b3-%da%a90

با کودکان ترسو چگونه رفتار کنیم؟

هر موجود زنده ای به صورت فطری، به حفظ جان و تأمین مصالح حیاتی خویش تمایل دارد که دو احساس از این تمایل ریشه می گیرد: یکی ترس و دیگری خشم!

به گزارش پایگاه خبری چشمه سار به نقل از صدای سلامت، ترس در همه افراد امری عادی است. کودکان نیز همیشه از مسائلی ترس دارند اما این که چگونه در هنگام ترس با کودک خود برخورد کنیم مسئله ای است که اهمیت بسیار زیادی دارد و می تواند تأثیر مهمی در رفتار وی داشته باشد. احساسات، تفکرات و تصورات کودکان برای آن ها کاملاً واقعی است.

اگر والدین قبول کنند که ترس و دلهره بخش طبیعی زندگی کودک است و در برابر تنش ها و اضطراب های فرزندشان ملایم و صبور باشند، بهترین کمک را در رویارو شدن او با ترسش به او کرده اند، زیرا او احساس خواهد کرد که هر اندازه هم پریشان و آشفته باشد، باز هم والدینش تعادل خود را از دست نخواهند داد و می توانند با حضور خود از او حمایت و پشتیبانی کنند.

تعریف ترس

هر موجود زنده ای به صورت فطری، به حفظ جان و تأمین مصالح حیاتی خویش تمایل دارد که دو احساس از این تمایل ریشه می گیرد: یکی ترس و دیگری خشم!

ترس و دیگر اختلالات

کودکان ترسو علاوه بر واکنش ترس، ممکن است علائم دیگری از خود ظاهر سازند که شایع ترین آن ها عبارتند از: اختلال در خواب، جویدن ناخن، پرخاشگری، شب ادرای و لکنت زبان.

انواع ترس در کودکان

ترس ها دو گونه اند: ترس های منطقی و طبیعی یعنی فرد در برخورد با خطر واقعی، احساس ترس می کند. دوم ترس های غیر منطقی که اصطلاحاً اضطراب نامیده می شوند.

در اینجا به چند مورد از ترس های غیر منطقی می پردازیم:

  • ترس از صداهای ناهنجار؛ برای مثال کودکی در سن یازده سالگی با موش بازی می کرده، والدین برای اینکه او را بترسانند، هر بار که برای بازی به موش نزدیک می شده صدای نابهنجاری ایجاد می کردند، در نتیجه کودک بعد از مدتی نسبت به صدا شرطی شده و از موش می ترسد.
  • ترس به علت تعمیم؛ کودکی به هنگام انجام واکسیناسیون، فرد سفید پوشی را دیده که برایش واکسن زده و ایجاد درد کرده است، از آن پس هرجا که فردی با روپوش سفید می بیند، می ترسد و گریه می کند.
  • ترس به علت تنبیه، در مواردی که والدین کودک را در تاریکی حبس یا او را به انجام این کار، تهدید می کنند، کم کم ترس از تاریکی و تنهایی در کودک به وجود خواهد آمد.
  • ترس از آلوده شدن به کثیفی؛ برخی از کودکان از کثیف شدن لباس خود بسیار می ترسند و حتی اگر قطره آبی بر آن بچکد تصور می کنند که فاجعه ای رخ داده است. این کودکان کم کم حالت وسواس گونه ای پیدا می کنند.

ترس های طبیعی در کودکان

سه سالگی: ترس از ماسک ها، تاریکی، و جدایی از والدین

چهار سالگی: ترس از حیوانات، ترس از تاریکی و سر و صدا

پنج سالگی: ترس از حیوانات، ترس از آدم های بد و ترس از آسیب دیدن

شش سالگی: ترس از رعد و برق، ترس از آسیب دیدن و ترس از تنها ماندن

البته ترس های کودکان با افزایش سن کاهش می یابند.

تقویت های ترس در کودکان

عواملی که می توانند در ایجاد ترس کودکان مؤثر باشند، عبارتند از: محیط تجربی و آموخته ها، وضعیت ارگانیسم(عضوی) ظرفیت پذیرش خطر و موقعیت های زندگی، قدرت تشخیص خطر و شیوه فرزند پروری در خانواده.

چگونه می توان ترس کودک را کاهش داد؟

ترس کودکان هنگامی که احساس امنیت می کنند به طور کامل از بین می رود. به خصوص در رابطه با ترس های طبیعی و گاهی هم این ترس ها نیاز به درمان دارند، که دوره های درمان چندین ماه و حتی یک سال به طول می انجامد.

به یاد داشته باشید که شاید مسائلی که فرزندتان را می ترساند، برای شما بی ارزش و خنده دار باشد، اما برای او کاملاً جدی و واقعی است. در این زمان سعی کنید به او دلداری دهید و بگویید که احساس او را درک می کنید. او را به خاطر ترس اش، تحقیر و سرزنش نکنید. به او بفهمانید که ترسیدن امری طبیعی است و او باید تلاش کند تا برآن غلبه نماید.

متقاعد کردن کودک با بیان اینکه: دلیلی برای ترسیدن وجود ندارد، نتیجه عکس می دهد. گفتن این جمله که: “نگران نباش! سگ که ترس ندارد!” در واقع او را غمگین و نگران می کند. بهتر است به او بگویید:” می دانم که سگ باعث ترسیدن تو شده است، بیا با هم از کنار او رد شویم، یا اگر دوست نداری می توانم او را نگه دارم تا تو از این جا رد شوی.”

استفاده از عروسک های نرم یا بالش می تواند احساس نزدیکی و اطمینان به کودک بدهد، به ویژه زمانی که شما مجبور به ترک او هستید و نمی توانید در کنارش بمانید. کودک از چهار سالگی به بعد کم کم این وسایل را کنار خواهد گذاشت. برخی از کودکان با شنیدن توضیحات منطقی و تشریحی در مورد آن چه آنان را ترسانده است، می توانند بر ترس خود غلبه کنند.

برای مثال اگر کودکی از صدای جاروبرقی می ترسد، برای توضیح دهید: با اینکه جاروبرقی همه آلودگی ها و زباله ها را به داخل خود می کشد اما نمی تواند عروسک، اسباب بازی یا انگشت پای تو یا من را به داخل خود بکشد.

برای کودکتان داستانی از کودکی خودتان تعریف کنید که ترس های مشابه داشته اید اما توانسته اید از آن مشکل، عبور کنید.

اگر کودکتان از رفتن به پزشک یا روبه رو شدن با غریبه ها می ترسد، می توانید بازی هایی در این رابطه ترتیب داده و با استفاده از وسایل بازی و عروسک های مختلف کمکش کنید تا بتواند تا حد زیادی براین ترس غلبه کند(بازی درمانی). والدین هیچگاه نباید ترس های خود را جلوی کودک بروز دهند، زیرا او نیز باور می کند این مسائل ترسناک است و حتماً در آینده از آن ها خواهد ترسید.

هنگامی که ترس کودک روی فعالیت های روزانه او تأثیر می گذارد، مثلاً حمام نمی رود چون از آب می ترسد، یا بیرون نمی رود چون از سگ و گربه می ترسد، حتماً باید با مشاور کودک در این رابطه مشورت کنید و این موضوع را زنگ خری بدانید و مشکل او را حل کنید. به ویژه اگر این ترس ها به مرور زمان زیادتر شوند، زیرا ممکن است کودک شما دچار «فوبیا و ترس های غیر منطقی» شود.

همدلی و تشویق والدین گرامی از یک سو، و احساس موفقیتی که کودک بعد از روبرو شدن با عامل ایجاد کننده ترس و غلبه بر آن دارد از سوی دیگر، می تواند تا حد زیادی اعتماد به نفس او را بالا ببرد و در درمان ترس اش عاملی کننده باشد.

در پایان بدانید؛

اضطراب، ترس غیر منطقی می باشد. تنها راه غلبه بر ترس، رو به رو صحیح با مشورت متخصص با آن است. اضطراب برای کودکان زیان بخش است، تا حدی که کودک را از انجام فعالیت های متعارف و مناسب با سن خود در منزل، مدرسه و در ارتباط با کودکان همسن خود باز می دارد. با دانستن این نکات می توان هر گونه ترسی را که کودک از خود ظاهر می سازد بررسی کرد و تصمیم گرفت که آیا به درمان نیاز دارد یا خیر؟

اضافه کردن دیدگاه جدید

جدیدترین ها